Homosexuality and its relevance to the Counsellors by Prakash nadahalli


The moment we hear the word, homosexuality, we may feel uncomfortable , not happy.
As counsellors, unless we know what actually homosexuality is, we can not make justice to the clients.
Homosexuality refers to acting or desiring to act sexually or having romantic attractions/relations with the same sex. A female has romantic or sexual act with another female is called Lesbian. In the case of male, it is known as Gay. We can describe this phenomenon as a different kind of sexual orientation.

Causes:
Whenever human mind finds something unusual, we tend to find out the causes relating to difference from the common.
But as of now, Scientists so far could not find out exact cause for homosexuality. However , we can say It is a complex interplay of genetic, hormonal, environmental influences.
When we refer to environmental factors, we try to build up some relation to early childhood experiences or way of parental up bringing which may cause this variation in sexual orientation. But here no evidence is found for causing homosexuality.

It is only a variant of sexual orientation.
Medical History:
In 1886 a psychiatrist noticed this different sexual orientation. Kinsey developed a scale to decide a person, gay or not.
kinsey scale 0- 6 scale 0 being heterosexual , 6 being homo on this rating scale .
What is the view of American Psychological Association ?
Only in the year 1973, American Psychological Association considered this phenomenon as normal. DSMMD- Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders has declared it is not a Mental Disorder and appealed to medical fraternity in 1973 to remove the stigma attached to homosexuality .
1990 WHO has concluded homosexuality is not an illness.
International scenario :
North America, European union , Latin America have accepted this as a variant in sexual orientation.
In US in 2004 in 1 state, marriage was legalised and extended to all States in 2015.
In Indian scenario:
Prior to 1860, this phenomenon was observed in Indian society also. Even we can see many pictures in ancient times in India also. Kama Sutra , Sanskrit text written by Vatsayana had recognised this practice. It was a known fact in ancient India.
In 1860, British had criminalised the homosexuality as it is against the nature. Indian Penal Code 377.
In 2009 or so, Delhi HC has struck down IPC 377 criminalisation of homosexuality.
But in 2013, SC of India has reversed ruling of HC and restored status quo to IPC 377 criminalisation of homosexuality.
In 2018 , SC of India has decriminalised the act of homosexuality, but Marriage among same sex is not permitted in India.
Still stigma about homosexuals are very much prevalent in India. Public do not know that it is only a variant of sexual orientation, biological one. It is by chance not by choice.
Why should we study the homosexuality as counsellors or psychotherapists? What is the speciality in this for counsellors and psychotherapists?
As many have believed, many health workers and counsellors may have similar belief that it is unnatural to have sexual relation with the same sex. Homosexuals do this activity out of choice only and have adopted this by choice. But it is not so, it is a biological one, by chance only. It is only a variation of positive sexual relationship.
Prerequisites for Therapist.
Psychologists are supposed :
To be knowledgeable and self explore about the phenomena of different sexual orientations,
to self educate about the different types of sexual orientations viz., LGBT ,
Bisexual means, one will have a sexual orientation towards same sex as well as opposite sex.
T means transgender – a person feels he/ she differs from those natural feelings of his / her biological gender and will have a strong feeling that he/ she should have been of opposite gender wants to change from the gender at the birth.
to identify preconceived ideas about homosexuality, e.g.., trying to bringing a change.
Be able to recognise conflicting cultural norms,
Be able to visualise what the sexual minorities undergo like stress by stigma, chronic daily hassles, emotional distress, substance abuse and suicidal thoughts,

Homosexuals undergo intense mental disturbances :

  1. Chances of rejection by family and punishment by parents.
  2. Maintaining anonymity difficult.
  3. Stress related to disclosures, anxiety of loosing family, friends, community support,
  4. lack of confidence, self hatred, shame, low self esteem,
  5. depression, substance abuse, suicidal thoughts.
    How to counsel the sexual minority.
  6. Facilitating Self acceptance of homosexuality.
    internalised homophobia. The counsellor should not show any prejudice, discomfort or stigma which will make the client withdraw and will be a setback in the process. Client’s experiences must be validated then client feels accepted , does not feel alone. When Being gay is not pathological and more information on gay people are given , the acceptance process starts.
    2 Thus counsellor needs to provide, affirm, validate mirroring experiences to gay clients in counselling. More space with respect to their sexual and gender expressions is very important. This can provide the clients with an emotionally corrective experience that may be vital in self acceptance.
  7. Clarify the situation: Putting the source of guilt not inside the client but outside the client. Being homosexual is not your fault, but you are having trouble being a homosexual because of the situation you are in. So the locus of the problem is outside you.
  8. Invisibility
    Heterosexuality is visible, accepted and celebrated. On the other hand, homosexuality is invisible, unacceptable and stigmatized.
    Take for e.g., Heterosexual privileges. Married heterosexuals can be together, need not hide their relationship. They are being acknowledged as a husband-wife couple at all times, having extensive support system in the form of relatives and friends, having access to multiple material benefits and resources.
    On the other hand, sexual minorities may have to lead a double life in order to hide their sexuality from significant others.
    Invisibility also means that they may have no knowledge of any spaces, resources or people to mirror their realities. No body is there to affirm one’s existence which results in a feeling of isolation and a deep sense of loss.
  9. The clients and their families rely on the opinion of the counsellor. Hence when counsellors provide basic information about homosexuality, like non-pathological, affirming it as normal and information about resources for gay people.
  10. Stigma, discrimination, internalised homophobia and difficulties with self acceptance is a vicious cycle. The more the number of negative life events and experiences of violence and discrimination related to one’s sexuality, the more the individual is likely to be isolated, feel ashamed, inadequate and unsupported and the more the number of difficulties with self acceptance. It is important that counsellors recognise this cycle in the counselling sessions.
    7 Coming out from the closet
    Acceptance at client’s level
    second level a family member father or mother or responsible caretaker , they may be called to the session and explained…
    Third level friends/ work place / relatives. And to the public at large.

  1. Therapeutic group is another effective strategy to enhance self acceptance in clients who have high degree of internalised homophobia. Many clients may have faced while growing up the isolation. Group sessions will help to reduce isolation. They also provide safe ventilation spaces. When we listen to each other’s stories of struggle, the resilience can be cathartic as well as healing.

8 Relationship issues relating to their partners.
Just imagine how can a homosexual or a heterosexual choose their partner for expressing their sexual desires or for their sexual satisfaction.
We know what happens in the case of heterosexual…identification is very easy. Establishing contact through friendship or through marriage of the opposite sex.
In the case of homosexuals, identification is difficult, many hide their sexual orientation. Finding a friend or partner for sexual satisfaction is a big task. In this Information technology era, through net chat is possible, an app is available , once one down loads and logs into the app, one can find the suitable partner. It is fraught with risks as well.

Even if a Gay finds out relationship , it may not be possible to live together, fear of losing one’s partner, chances of multi partners, open, non monogamous. Some may become jealous, may be suspicious about partners, worried about abandonment. Dual relationship will cause additional stress. If one looses a relationship , experience will be traumatic.
We , as a counsellor, are not supposed to suggest anything in choosing or having a relationship. Some good associations for sexual minorities are there in metros, nowadays they can contact through net. What we can say is “ one can choose and have a relationship but for a responsible romance or sex “.

ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಟ್ರಂಪ್ ಕಾರ್ಡ್ ಯಾವುದು ?ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ


ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಓದಿ, ಅಮೇರಿಕಾದ ಅಧ್ಯಕ್ಷಟ್ರಂಪರವರ ಕಾರ್ಡೇ ಅಥವಾ ದಿನವಿಡೀ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗುವ ನಗದು ರಹಿತ ವ್ಯವಹಾರದ ಕಾರ್ಡಿರಬಹುದೆಂದೆನಿಸಿದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಲೆಖ್ಖಾಚಾರ ತಪ್ಪು .ಇದು ಯಾವ ಕಾರ್ಡೆಂದು, ಈ ಕತೆ ಓದಿ, ಹೇಳಿ.
ನಮ್ಮ ಕಥಾನಾಯಕ ಮಲೆನಾಡಿನ ದಟ್ಟಅರಣ್ಯದಿಂದಾವೃತವಾದ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ,ದ್ದು. ಮನೆಯ ಎದುರಿನ ತಗ್ಗಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಬಾಳೆ, ಅಡಿಕೆ, ಏಲಕ್ಕಿ, ಕಾಳು ಮೆಣಸುಗಳಿರುವ ತೋಟವಾದರೆ, ಹಿಂದೆ ಸೊಪ್ಪಿನ ಬೆಟ್ಟ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕಡಿದಾದ ಕಾಲುದಾರಿ, ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸದಾಕಾಲ ಜುಳುಜುಳು ಹರಿಯುವ ಹಳ್ಳ, ಪಕ್ಕದ ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ತಲುಪಲಿರುವ ಬೆಟ್ಟದ ಕಾಲುದಾರಿಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತಹ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಟ್ಟ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕಲರವ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಮೈ ಮನಗಳಿಗೆ ತಂಪಾಗಿರುವ ವಾತಾವರಣ, ಸಾಯಂಕಾಲವಾದೆಡೆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಟಿವ್ಂ ಟಿವ್ಂ ಈ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದಾನೆ ನಮ್ಮ ಕಥಾನಾಯಕ. ಇವತ್ತಿನ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಾದ ವಾಹನ ಸೌಕರ್ಯ, ದೂರವಾಣಿ,ಜಂಗಮವಾಣಿ, ದಾರಿದೀಪ ಇವುಗಳನ್ನು ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಊಹಿಸಲಾರದ ಸ್ಥಿತಿ ಅಂದಿನದು. ನಮ್ಮ ಕಥಾನಾಯಕನಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುವ ಆಸಕ್ತಿ ತುಂಬಾ.
ಪಟ್ಟಣದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಪೆನ್ಸಿಲ್ಲು, ಪೆನ್ನು, ಕಾಗದದ ಬಳಕೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಳೆ, ಅಡಿಕೆ ಮರದ ಕಾಂಡದ ಮೃದುಭಾಗವನ್ನೇ ಚೂಪಾದ ಮೊಳೆಯಿಂದ ಕೊರೆದು, ಹೂವಿನ, ಗುಬ್ಬಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಡಿಕೆ ಸೋಗೆಯಿಂದ ಸಿಗುವ ಹಾಳೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ, ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖದಾಕೃತಿಯ ಹೊಸ ಪ್ರಯೋಗಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ. ಒಲೆಯುರಿಗೆ ಸೋಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೈಸಿಕೊಂಡ!
ಆದರೂ ಅವನ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುವ ಆಸಕ್ತಿ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಚಿತ್ರಕತೆಯಿರುವ ಚಂದಮಾಮ, ಬಾಲಮಿತ್ರದತ್ತ ಆಕರ್ಷಿತನಾದ. ಚಿತ್ರ ನೋಡುವುದು, ಬರೆಯುವುದು, ಕತೆಗಳನ್ನೂ ಓದುತ್ತಾ, ಅವನು ಪುಸ್ತಕ ಓದುವ ಗೀಳನ್ನೂ ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡ. ಊರಿನ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಬರೆದ ಚಿತ್ರವು ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದು, ಅವನ ತಂದೆಗೆ ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಯ್ತು. ಅವನನ್ನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಲೂ ಸಿದ್ಧರಾದರು.
ಪಟ್ಟಣ ವಾಸ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಕಾಲೇಜಾದ್ದಾರಿಂದ ಓದುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಆದರೆ ಸಮಯವಿಲ್ಲವೆಂತ ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಲ್ಯಾಬ್ ತರಗತಿಗಳು ಮುಗಿದ ನಂತರ, ಉಪಕರಣಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೇ ಬರೆಯತೊಡಗಿದ. ಇವನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು,ಒಳ್ಳೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯ, ಐಐಟಿ ಗೆ ಹೋಗು, ಅಲ್ಲಿ ಡಿಸೈನ್ ಬಿಡಿಸುವವರಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಅವಕಾಶವಿದೆಯೆಂದರು. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಐಐಟಿಯಲ್ಲಿ ಓದುವ ಅವಕಾಶಸಿಕ್ಕಿತು.
ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿದ, ಉದ್ಯೋಗ ಬೇಟೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಪೇಪರ್ ನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಟೂನ್ ಗಳನ್ನು ಕಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇವನ ಇನ್ನೊಂದು ಹವ್ಯಾಸ. ಕಾರ್ಟೂನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿಸಿದಾಗ, ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿರುವ ಖಾಲಿ ಹುದ್ದೆಗಳ ಜಾಹೀರಾತು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿ,ಆಯ್ಕೆಯೂ ಆಯಿತು. ಇಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿ, ಸಮಯ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇವನ ಕುಂಚ, ಲೇಖನಿಗೆ ಮರಳಿ ಜೀವ ಬಂದವು. ಇಲ್ಲಿರುವಾಗ ಇಂಟರ್ ಕಾಲೇಜ್ ಚಿತ್ರ ಕಲೆಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ, ಇವನು ಕಾಲೇಜನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿ ಗೆದ್ದನು. ಮುಂದಿನ ಮೂರು ವರ್ಷವೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಹೆಗ್ಗಳಿಕೆ ಇವನದಾಯಿತು. ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಉಪಕುಲಪತಿಯವರಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿತನಾದ. ದೆಹಲಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಕಲಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ವಿಜೇತನಾದ ಕೂಡ. ಗೆಳೆಯರಿಗೆಲ್ಲಾ ಇವನು ನೆಚ್ಚಿನ ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟ.
ದಿಲ್ಲಿಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಕನ್ನಡದ ಪತ್ರಿಕೆಗೊಂದು ಲೇಖನ ಬರೆಯುವ ಮನಸ್ಸಾಯಿತು. ಅದರ ಜೊತೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆಗ ನಕಲು ಮಾಡುವ ಅನುಕೂಲವಾಗಲಿ, ಅಂತರ್ಜಾಲ ಸೌಲಭ್ಯವಾಗಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಥಾನಾಯಕನಿಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವ ಖಯ್ಯಾಲಿಯಂತು ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು. ಲೇಖನದ ಜೊತೆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬರೆದು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಪತ್ರಿಕೆಯವರಿಗೆ ಈತನ ಚಿತ್ರಗಳ ಜೊತೆ ಬರಹವು ಬಲು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಯಿತು. ಇನ್ನಷ್ಟು ಲೇಖನಗಳಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಬಂತು, ಬೇಡಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಾದರು.
ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಹಾಡಿದನೆಂದರೆ ಕಲಿಯುಗ ದ್ವಾಪರವಾಗುವುದೆಂಬಂತೆ, ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ದಿಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಸಂಚರಿಸಿದ ಕಥಾ ನಾಯಕನಿಗೆ ಎಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಸುಂದರ ಪರಿಸರದ ಚಿತ್ರಣವೇ ಅವನ ಕಣ್ಮುಂದೆ ನಲಿದಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲ ಪರಿಸರದ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣದ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸಿತು. ಪರಿಸರ ಪತ್ರಕರ್ತರಾದರು.
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶೇಷತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ನಮ್ಮಕಥಾನಾಯಕನುಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆಯುಳ್ಳವನು. ಇವನ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಹವ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿದ್ದ ಮುಖ್ಯಪ್ರತಿಭೆ ಚಿತ್ರಕಲೆಯಾಗಿತ್ತು. ಮನೆ, ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜು, ದೆಹಲಿಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಪುರಸ್ಕೃತರಾದರು. ಅವನ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಗೌರವ , ಮೆಚ್ಚುಗೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉದ್ಯೋಗಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶವಾಯಿತು. ಅವನ ಪ್ರತಿಭೆ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರ ಒಂದೇ ಆಗಲು ಅವಕಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸಹ ಅವನು ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಆಗಾಗ ನೀರೆರೆದು ಪೋಷಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಈ ಉತ್ಸಾಹ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿಭೆಯು, ಅವನ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರಗತಿಯ ಪ್ರತಿ ಮೈಲುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನೆರಳಿನಂತೆ ಸಂಕ ಏಣಿಗಳಾಗಿ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಬೆಂಬಲಿಸಿವೆ. ಅವನ ಚಿತ್ರಕಲೆಯ ಆಸಕ್ತಿ ಟ್ರಂಪ್ ಕಾರ್ಡಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆಯಲ್ಲವೇ?
ಹಾಗಾದರೆ, ನೀವು ಇಂತಹ ಟ್ರಂಪ್ ಕಾರ್ಡಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಟ ಏಕೆ ನಡೆಸಬಾರದು?.ನಮ್ಮ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಪ್ರಕೃತಿ ಯಾವುದೋ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಕರುಣಿಸಿದೆ. ಅನೇಕರಿಗೆ ಇದರ ಅರಿವಾಗುವದಿಲ್ಲ, ಅರಿವಾಗುವಾಗ ವಯಸ್ಸಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕೆಲವೇ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಅವಕಾಶ ದೊರೆತರೆ, ಮುನ್ನಡೆ ಸಾಧಿಸಿ, ಜನ ಮನ್ನಣೆ ಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವಕಾಶ ವಂಚಿತರಾದರೆ, ಅವರ ಪ್ರತಿಭೆ ಎಲೆಮರೆಯ ಕಾಯಿಯಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಅರಳಿಸಿದಂತೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಅರಳಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಉಸಿರಾಗುತ್ತದೆ.
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಸುಪ್ತವಾಗಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆ ಸಂಗೀತ, ನೃತ್ಯ , ಮಾತುಗಾರಿಕೆ, ಚಿತ್ರ ಕಲೆ, ಬರವಣಿಗೆ, ವ್ಯಂಗ್ಯ ಚಿತ್ರ,, ಹಾಸ್ಯ, ಚುಟುಕು, ಸಾಹಿತ್ಯ, ನಟನೆ, ಗೃಹ ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಕುಶಲಕಲೆ ಅಥವಾ ಇನ್ನಾವುದೋ ಆಗಿರಬಹುದು. ಆ ಪ್ರತಿಭೆ ನಿಮ್ಮ ಟ್ರಂಪ್ಕಾರ್ಡ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿಮಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುವ ಹವ್ಯಾಸವಾದೀತು. ಇಂದು ಒಂದು ಕಪ್ ಕಾಫೀಹೀರುತ್ತಾ, ನಿಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಇಣುಕಿ ನೋಟ ಹರಿಸುತ್ತೀರಾ? ಲೇಖಕರ ಫೋ ನಂ:9448848036

ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ, ಆಪ್ತ ಸಲಹೆಗಾರರು,ಫೋ:9448848036
ಮನಸಿರಿ ಆಪ್ತಸಲಹಾ ಕೇಂದ್ರ, ಮಂಗಳೂರು 575001

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಭಾಗ ೮- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ
ಭಾಗ ೮- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಪ್ರಶ್ನೆ ೮:
ಪೋಷಕರು democratic ಶೈಲಿ ಅಳವಡಿಸಿದರೆ, ಒಳ್ಳೇದಂತ ಅರ್ಥವಾಯಿತು, ಮನೆಯಿಂದಾಚೆಗಿನ ಪರಿಸರವಾದ ಶಾಲೆ, ನೆರೆಕೆರೆಯಲ್ಲಿ , ಮಗು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿಸ್ತೀರಾ?

ಸಮವಯಸ್ಕರ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಪೀರ್ ಗ್ರೂಪ್ :
ನಾವು ದಿನವಿಡಿ ಮಕ್ಕಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಳಿದು ಸಂದರ್ಭಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅವರ ವಯಸ್ಸಿವರ ಜೊತೆ ಬೆಳೆಯುವ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಒಂದೇ ವಯಸ್ಸಿನವರು ಒಟ್ಟು ಸೇರುವುದರಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇರಬೇಕೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಕಲೀತಾರೆ. ಸಂಘ ಜೀವನಕ್ಕೊಂದು ಮೊದಲನೇ ಪಾಠ ಕೂಡ. ಮಕ್ಕಳಿಗೊಂದು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯವೇ ಇದು . ಆದರೆ ಪೀರ್ ಗ್ರೂಪಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅನಾನುಕೂಲಗಳೂ ಇವೆ. ಕೆಟ್ಟ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವ ಅಥವಾ ಪೀಡಕರ, ತಂಟೆಕೋರರು, ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ ಬುಲ್ಲಿಯಿಂಗ್ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅವರ ಸಂಗದಿಂದ ಅದನ್ನೇ ಕಲಿಯುವ ಸಂಭವವಿರುತ್ತದೆ. ಆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮಕ್ಕಳ ಸಮೂಹ ಹೇಗಿದೆ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಮಗುವಿಗೆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಹೇಳಬಹುದು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಗುಂಪಿಗೆ ಬದಲಾಯಿಸಬಹುದು.
ಶಾಲೆಯು ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯುವುದು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಲಿಯುವುದು, ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು, ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಉಳಿದ ಮಕ್ಕಳ ವರ್ತನೆ, ಶಿಸ್ತು ಒಂದೇ ಲೆಖ್ಖವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಶಾಲೆಯ ಶಿಸ್ತು ಮನೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೂಡ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಕಲಿಕೆಗೆ ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಕರೊಡನೆ ಬೆರೆಯಲು ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಳ. ನುರಿತ ಶಿಕ್ಷಕರಿದ್ದರಂತೂ ಚಿಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಮನುಷ್ಯ ಸಂಘಜೀವಿ. ಭಿನ್ನವಾದ ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ಇರುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ನೆರೆಹೊರೆಯ ಸಂಪರ್ಕ ಅನಿವಾರ್ಯ , ಅವಶ್ಯ ಕೂಡ. ನಮ್ಮ ಮತ್ತು ನೆರೆ ಮನೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತದೆ, ಪೋಷಕರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲಿಯುತ್ತವೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಮಗುವಿನ ಮನೋಧೋರಣೆಯನ್ನೇ ಬದಲಿಸಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆ ಮೂಲಕ ಹೇಳಬಹುದು. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪದ್ಧತಿ, ಮಗು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು, ಗುರು ಹಿರಿಯರು, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಪೋಷಕರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಸಮಾಜವೇ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು. ಮಗುವಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೂ , ಸಮಾಜದ ಒಳಿತೇ ಮುಂದಾಗುತ್ತದೆ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯೇ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು. ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅವನ/ಳ ಪ್ರಗತಿಗಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬೇಕು, ಸ್ವಾವಲಂಬಿಯಾಗಿರಬೇಕು, ಸ್ವತಂತ್ರ ವಾಗಿರಬೇಕೆಂಬುದು ಮುಖ್ಯ.
ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ದೈಹಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾಗಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಕಳಕಳಿವುಳ್ಳವರು ಆಗುವಂತೆ ರೂಪಿಸಬೇಕು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರ ಪಾತ್ರ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು.

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಭಾಗ ೭- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ
ಭಾಗ ೭- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಪ್ರಶ್ನೆ ೭: ಮಗು ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಾ ಹೋದ ಹಾಗೆ ಅವರಿಗೆ ಶಿಸ್ತು, ಒಳ್ಳೆ ನಡತೆ, ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೇಗೆ ಕಲಿಸುವುದು? ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಲೇ ಬಾರದಾ? ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳ್ತೀರಾ?
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪೋಷಕನು / ಪೋಷಕಳು ಮಗುವಿನ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಮನಶ್ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪೋಷಕರನ್ನ ನಾಲ್ಕು ಬಗೆಯಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದನ್ನು ನಾವು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನೋಡೋಣ. ಪೋಷಕರ ಒಂದು ವರ್ಗ ಶಿಸ್ತಿಗೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡ್ತಾರೆ, ಶಿಸ್ತು ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ, ಮಕ್ಕಳು ವಿಧೇಯರಾಗಿರ ಬೇಕಂತ ಬಯಸ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರೀಕ್ಷೆ , ಕನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಣ್ತಾ ಇರ್ತಾರೆ. ಕನಸು ನನಸಾಗುವುದು ಕೇವಲ ಶಿಸ್ತಿಂದ ಸಾಧ್ಯ ಅಂತ ಅವರ ನಂಬಿಕೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಲೇ ಬಾರದು. ತಪ್ಪನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಲಾರರು. ತಪ್ಪು ಮಾಡದೇ ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುವುದು, ಹೇಗೆ?
ಪರಿಣಾಮ ಮಕ್ಕಳು ಅತಿ ಶಿಸ್ತಿಂದ , ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿಮಿತ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗಲಿಬಲಿಗೆ ಒಳಗಾಗ್ತಾರೆ. ಕಲಿಕೆಯಿಂದ ಖುಷಿ ಸಿಗಲ್ಲ. ತಮ್ಮನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಆತ್ಮ ಗೌರವವಿಲ್ಲದವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ವಿಚಾರ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ತುಂಬಾ ಉದಾರಿಗಳು, ಇವರು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಯಾವುದೇ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲ. ಶಿಸ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಲಾರರು. ಯಾವುದನ್ನು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಅಂದರೆ ಸೀರಿಯಸ್ ಆಗಿ ತಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪಿನವರು ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾತನಾಡುವುದೂ ಕಡಿಮೆಯೇ, ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳಂತು ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ, ಮಗುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವೂ ಕಡಿಮೆಯೇ. ಮೂಲಭೂತ ಅವಶ್ಯಗಳನ್ನು ತೀರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದ ವಿಷಯಗಳಾದ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ, ಶಿಸ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಇವೆರಡು ಗುಂಪಿನ ಮಕ್ಕಳು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಖುಷಿ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಸಂಯಮ, ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಕಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಶಾಲೆ ಮತ್ತು ನೆರೆಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೇ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಉತ್ತಮ ನಾಗರೀಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಮತ್ತೊಂದು ಪೋಷಕರ ವರ್ಗವಿದೆ. ಇವರು ಸಹ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ಕನಸು , ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕನಸುಗಳ ಸಾಕಾರಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಬೆಂಬಲ, ಸಹಕಾರ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಶಿಸ್ತಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ನಿಯಮ ಹಾಗೂ ದಿಕ್ಸೂಚಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಕರೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಅವರನ್ನು ತಿದ್ದುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗಾಗಿ ಸದಾ ಗಮನ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಗುಂಪು ಬಹುಶಃ ವಿರಳ ಅಥವಾ ಆದರ್ಶಪ್ರಾಯವೆಂತ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಈ ರೀತಿಯ ಪಾಲನೆಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಉತ್ತಮ.
ಈ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ಮಕ್ಕಳು ಶಿಸ್ತು, ಸಂಯಮದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಖುಷಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆತ್ವ ವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ, ಸ್ವತಂತ್ರ ವಿಚಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಅರಿತಿರುತ್ತಾರೆ. ಉದಾಹರಣೆ: ಬಳ್ಳಿ, ಗಿಡ, ಮರ , ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿದ್ದಷ್ಟು ಫಲ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಭಾಗ ೬- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ
ಭಾಗ ೬- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ
ಪ್ರಶ್ನೆ ೬: ಮಕ್ಕಳು ಪರಿಸರದಿಂದ ಕಲಿಯುತ್ತವೆ ಅಂತ, ನೀವು ಹೇಳಿದ್ರಿ, ಆದರೆ ಆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿ ಈ ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯತ್ತೆ ಅಂತ ತಿಳಿಸುತ್ತೀರಾ?
ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಕೆ ಮೂರು ರೀತಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
classical conditioning : ತಾಯಿಯನ್ನ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಹಾಲಿನ ಬಾಟಲಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ತನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಹಾಲು ಸಿಗುತ್ತದೆಯೆಂತ ಅಂತ ಅರ್ಥವಾಗತ್ತೆ. ಹಾಲಿನ ಬಾಟಲಿಗೂ ಹಾಲಿಗೂ, ತಾಯಿಗೂ ಹಾಲಿಗೂ, ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಕಂಡೀಷನ್ ಕಲಿಕೆಯೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದೇ ರೀತಿ ಹಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಗು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ.
ಆಪರೆಂಟ್ ಕಂಡಿಷನ್ನಿಂಗ್ : ಮಗುವು ಅಂಬೆಗಾಲಿಕ್ಕುವಾಗ ಆ ಮಗುವಿನ ಮುಂದೆ ಆಟದ ಸಾಮಾನು ತೋರಿಸುವುದು, ಎದ್ದು ನಿಂತರೆ , ನಾವು ಹೇಳುವ ಭೇಷ್ , ಉತ್ತೇಜನವಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗ ತಾನು ನಿಂತರೆ ತನಗೆ ಕೈಗೇನು ಸಾಮಾನು ಸಿಗುತ್ತದೆಯಂದು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಆಗ ಆ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡತ್ತೆ. ಇದನ್ನೇ ಗದರಿಸಿದಾಗ ಅಥವಾ ಬೇಡವೆಂದಾಗ ಅಥವಾ ನಿಮ್ಮ ಸಮ್ಮತಿಯಿಲ್ಲವೆಂದಾಗ , ಆ ಚಟುವಟಿಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸತ್ತೆ…ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಂಡಿಷನ್ ಕಲಿಕೆಯೇ.
ಇನ್ನೊಂದು ನೋಡಿ ತಿಳಿ ಮಾಡಿ ಕಲಿ. ನಾವು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದು ತಾನು ಅನುಕರಣೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಕಲಿಯತ್ತೆ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆ ಅವರಿಗೊಂದು ಮಾದರಿ, ಆ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಅನುಕರಿಸಿ, ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯರು ಮಗು ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸವನ್ನು ಚಂದವಾಗಿ ಹೇಳಿ ಮತ್ತು ಮಾಡಿ ತೋರಿಸುವುದಿಂದ , ಮಕ್ಕಳು ಕಲಿಯುತ್ತವೆ. ತಂದೆತಾಯಿಯರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆನ್ನುವುದಕ್ಕಿಂತ ಏನೇನು ಕೆಲಸ , ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆನ್ನುವುದನ್ನು ಅನುಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪೋಷಕರ ನಡವಳಿಕೆ ಹೇಗೆಯಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಕಿರಿಕಿರಿಯ ವಾತಾವರಣವಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ, ಮಗುವಿಗೆ ಧನಾತ್ಮಕ ಪರಿಣಾಮ ಖಂಡಿತ.
ತಂದೆ ತಾಯಿ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸ್ತಾರೆ, ಆತಂಕಕ್ಕೊಳಗಾಗ್ತಾರಾ, ತುಂಬಾ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಾ ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಗುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಜೀವನವನ್ನು ರೂಪುಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ತಂದೆ ತಾಯಿಯವರಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಬಂದರೆ, ಮಗು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡಾಗುವ ಸಂದರ್ಭ ಹೆಚ್ಚು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ತಂದೆತಾಯಿಯರು ಮೊದಲು ಒಮ್ಮತಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಅವಶ್ಯ.
ಮಗುವು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕು. ನೇರವಾಗಿ ಮುಖ ನೋಡಿ, ಉತ್ತರ ಹೇಳಬೇಕು. ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸಮಾಧಾನಕರ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಂತರ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದಾದರೂ ಹೇಳಬೇಕು. ತಿರಸ್ಕಾರ ಭಾವನೆ, ಗದರಿಸಿ ಕೂರಿಸುವುದು ಉದಾಸೀನ ಸಲ್ಲದು. ಮಗುವಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಹೇಳಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಗುವು ತನ್ನ ಜನನೇಂದ್ರಿಯವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮಾಡಿದಾಗ, ನಾವು ಗದರಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅವರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಪದೇ ಪದೇ ಮುಟ್ಟ ಬಾರದು, ಅವರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಏನು ತೊಂದರೆ ಅಂತ ವಿವರಿಸಿದರೆ ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಪೋಷಕರ ಬೆಂಬಲವಿರುವ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳು ಉತ್ತಮ ವಿಶ್ವಾಸ, ಭದ್ರ ಭಾವನೆವುಳ್ಳವರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಭಾಗ ೫- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ
ಭಾಗ ೫- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಪ್ರಶ್ನೆ ೫: ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳ ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಹೇಳಿದ್ದೀರಾ. ಇನ್ನಾವ ರೀತಿಯಿಂದ ಮಗುವಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು, ತಿಳಿಸ್ತೀರಾ?
ತಂದೆತಾಯಿಯರ ಅನುವಂಶಿಕ ಗುಣಗಳು ಮಗುವಿನ ದೈಹಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮಗುವಿನ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು ಮಗುವಿನ ಸುತ್ತಮುತ್ತದ ಪರಿಸರ. ಸುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರವೆಂದರೆ ಮನೆ, ಶಾಲೆ, ನೆರೆಹೊರೆ, ನೆಂಟರಿಷ್ಟರು.
ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನೋಡ್ತೇವೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪಕ್ಷಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಗುವುದು, ಚಿಟ್ಟೆ, ಹುಳುಗಳು , ಗಿಡ ಮರಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಆಡುವುದು, ಮಳೆ ಬಿಸಿಲು ಬರುವುದು. ಇವು ಮಗುವಿನ ಬುದ್ದಿಯನ್ನು ಚುರುಕು ಗೊಳಿಸುವ ಉತ್ತೇಜಕಗಳು. ಅಂದರೆ ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವಗಳು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಕಲಿಕೆಯೆಂದರೆ ಶಾಲೆಯ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸೀಮೀತಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲ. ಮಗು ಹುಟ್ಟಿದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ತಾಯಿಯ ಎದೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವುದು , ನಂತರ ಚಮಚದಲ್ಲಿ ನೀರು / ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವುದು, ಬಾಟಲಿಯಿಂದ ಹಾಲು ಕುಡಿಯುವುದು, ಘನ ಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು, ಅಂಬೆಗಾಲಿಕ್ಕುವುದು, ನಡೆಯುವುದು, ಮಾತನಾಡುವುದು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕಲಿಕೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವು ಒಬ್ಬ ವಿಜ್ಞಾನಿಯೇ..ಅದಕ್ಕೆ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ವಸ್ತುವನ್ನು ನೋಡತ್ತೆ, ಕೈಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡಿಸಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳತ್ತೆ, ಕೈಯಿಂದ ಮುಟ್ಟಿ ಅದರ ರಚನೆ / ವಿನ್ಯಾಸ ನೋಡಿ, ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿಯೂ ಅದರ texture ನೋಡಿ , ನಾವು ಏನು ಹೇಳಿದರೂ, ತಾವೇ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿ, ಪಕ್ಕಾ ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳತ್ತೆ .
ಒಂದೊಂದು ಚಟುವಟಿಕೆ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಆ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಅಳೆದು ಸುರಿದು ಮಾಡಿ, ಖಾತ್ರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ.
ಮೊದಲಿನ ಮೂರು ವರ್ಷದ ಮಗುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ, ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಒಂದು ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯೇ.
ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಷಯವನ್ನು ಪೋಷಕರು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆರೈಕೆ , ಸ್ಪಂದನೆ, ಗಮನ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವಿಗೆ ಸಿಗುವ ಪೋಷಕರ ಬೆಂಬಲ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪೋಷಕರ ಉದ್ಯೋಗ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒದಗಿಸುವ ಸಮಯ, ಮಗುವಿನ ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆಯಲ್ಲಿರುವ ತಿಳುವಳಿಕೆ, ತಾಳ್ಮೆ, ಅವರ ಮನೋಧರ್ಮ, ದಂಪತಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. Child centric ಮಕ್ಕಳು ಕೇಂದ್ರಿತವಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಾವು ಅಳವಡಿಸಬೇಕು.
ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಬೇಕೆಂದರೆ, ಮುದ್ದು ಮಾಡುವುದು, ಮುತ್ತು ಕೊಡುವುದೋ, ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಇವಲ್ಲದೇ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ. ಮಗುವಿನ ತಿಳುವಳಿಕೆ, ಕಲಿಕೆಗೆ ಸಹಾಯವನ್ನು ಅದರ ಕುತೂಹಲ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಆ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತಣಿಸಬೇಕು ಕೂಡ.

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಭಾಗ ೪- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ
ಭಾಗ ೪- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ
ಪ್ರಶ್ನೆ ೪ : ಸರಿ , ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತಲುಪಲು , ಪೋಷಕರೇನು ಮಾಡಬಹುದು ? ತಿಳಿಸಿ.
ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ರೀತಿಯ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.
Gross motor skills
fine motor skills
social skills
Language skills

ಇವು ಮಗುವಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಮತ್ತು ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರ ಅರ್ಥ ಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂಈ skills ಗಳಿಲ್ಲದೇ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂತಲೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಪೋಷಕರು ಯಾವ ರೀತಿ ಮಗುವಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬಹುದು ನೋಡೋಣ.
ಒಟ್ಟು ಚಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು Gross motor skills
ಮಗು ಕೈ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವದಕ್ಕೆ ಚಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಾ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ. ಎರಡು ತಿಂಗಳ ನಂತರ , ಮಗುವನ್ನು ಹೊಟ್ಟೆ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ (ಬೋರಲು ಮಾಡಿ) ಅಥವಾ ಮಗುಚಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಸಿ, ಕುತ್ತಿಗೆ ಎತ್ತುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡತ್ತಾ ನೋಡಿ. ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿಂದ ಬೆನ್ನು ಸಹ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಸಹಾಯವಾಗತ್ತೆ.
ಇನ್ನೊಂದು, ಮಗುವಿನ ಕೈಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಎಟಕುವಂತೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಅಪಾಯಕರವಲ್ಲದ ಆಟಿಗೆಯನ್ನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಮಗುವನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಚೋದಿಸಬೇಕು, ಆಗ ಅದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ನಡೆದಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ವಾಕರ್ ಆಟಿಗೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಹೊರಗಡೆ ಹೋದಾಗ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹಾರಲು ಮತ್ತು ಓಡಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡಿ. ತುಂಬಾ ಭಯ ಪಟ್ಟು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಬಾರದು, ಅವರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ಕೊಡಬೇಕು, ಗಮನವಿರಬೇಕು. ಇವುಗಳನ್ನು ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕನಾಗಿ ಮಾಡತಕ್ಕದ್ದು.
ಉತ್ತಮ ಚಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು, fine motor skills
ಕೈಕಾಲು, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಚಲನಾ ಕೌಶಲ್ಯಗಳೆನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಆಟ ಆಡಬಹುದಾದ ವಿಧವಿಧದ ವಿನ್ಯಾಸವುಳ್ಳ ಆಟಿಗೆಗಳು, ಬ್ಲಾಕ್ಸ್, ಪೆನ್ಸಿಲ್, ಪಸಲ್ಗಳು, ಪೇಪರ್ ಗಳನ್ನು ಮಗುವಿಗೆ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಅವರದೇ ಆದ ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಿ. ನಾವು ಒಮ್ಮೆ ತೋರಿಸ ಬೇಕು. ಆಮೇಲೆ ಅವರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಹೊಸಹೊಸ ಆಟಿಗೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಮನೆಯ ಚಮಚಗಳು, ಹಗುರವಾಗಿರುವ ಡಬ್ಬಿಗಳನ್ನು ಆಟಕ್ಕೆ ಕೊಡಬಹುದು.
ಅಪಾಯಕರವಲ್ಲದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಮಗುವೇ ಊಟ ತಿಂಡಿಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ಮಾಡಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು. ಅದು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಲ, ಬೀಳಿಸಿಕೊಳ್ಳತ್ತೆ, ನಾವೇ ಮಾಡಿಸುವುದಲ್ಲ.

ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು,social skills
ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ನಾವು ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ಮುಗುಳ್ನಗುವುದು, ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ನಗುವುದು, ಕೆಲವೊಂದು ಆಟ ಆಡುವುದು. ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಇರುವುದು ಒಂದು ಸಂತೋಷದ ಘಳಿಗೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆಗ ಮಗುವಿಗೆ ಸಂಪುರ್ಣವಾಗಿ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು. ಟಿವಿ, ಮೊಬೈಲನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು. ಮನೆಗೆ ಬಂದವರನ್ನು ನಾವು ಪರಿಚಯಿಸಬೇಕು. ಹೊಸಬರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮೊದಲು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುವುದು ಸಹಜ.
ಭಾಷಾ ಕಲಿಕೆ Language skills
ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹಾಡನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು. ಹಾಡುಗಳನ್ನು ರೇಡಿಯೋದಿಂದ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕೇಳಿಸಬಹುದು. ಇದರಿಂದ ಮಗು ಆಲಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿನ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೆಲುದನಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಮಾತು ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದರೂ, ಅವು ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿಯುತ್ತವೆ. ಮಗು ಬ್ಲಬ್ಲ ಅಂತ ಶುರುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಈ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಯಾದರೆ, ಮಕ್ಕಳ ತಜ್ಞರ ಸಲಹೆ ಪಡೆಯಬೇಕು.
ನಾವು ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಮಗುವಿಗೆ ಬೇಕಾಗುವಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರಗಳುಳ್ಳ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಕತೆಗಳನ್ನು ಓದಿ ಹೇಳಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಮಗುವಿನ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಅಥವಾ ಬ್ಲಾಕ್ ತೋರಿಸಿ. ನಾಲ್ಕಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೇ ತೋರಿಸಿ, ಅವನ್ನೇ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕತೆ, ಅವುಗಳ ಕೂಗು, ಚಿತ್ರ ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕು , ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ವಲ್ಪaction ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಬೇಕು. ಆಗ ಮಗು ಅವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ತಾನು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಕತೆ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆ ಜೀವಂತವಾಗಿಡಬೇಕು. ಇವೆಲ್ಲಾ ಮಗುವಿಗೆ ಉತ್ತೇಜಕಗಳಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ ಭಾಗ ೩- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ
ಭಾಗ ೩- ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಪ್ರಶ್ನೆ ೩: ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಪಾತ್ರವೂ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಮಕ್ಕಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು , milestones ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರಲ್ಲ? ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾಹಿತಿ ಹಂಚಿಕೊಂಡರೆ ಒಳ್ಳೇದಲ್ಲವೇ?

ನೀವು ಹೇಳೋದು ಸರಿ, ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮಗು ತಲೆ ಎತ್ತುವುದು, ನಗುವುದು, ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದು, ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಮಗ್ಗುಲಾಗುವುದು , ಮಗುಚುವುದು, ಏಳನೇ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಹೆಸರು ಕರೆದರೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತೋರಿಸುವುದು , ಒಂಭತ್ತು ತಿಂಗಳಿಗೆ ಅಂಬೆಗಾಲಿಕ್ಕುವುದು, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಒಂದು ವರ್ಷವಾಗುವಾಗ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವುದು , ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಓಡಾಡುವುದು, ತಮ್ಮ ದೇಹದ ಅಂಗಾಗಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು, ಎರಡು ವರ್ಷಕ್ಕೆ, ಓಡುವುದು , ಹಾರುವುದು, ಎರಡು ಪದದ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಕರು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಅಥವಾ ಕಡಿಮೆಯಾದರೆ, ಆತಂಕ ಬೇಡ. ನಿಮ್ಮವೈದ್ಯರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ. ತೊಂದರೆಯಿದ್ದರೆ ಸರಿಪಡಿಸಬಹುದು.
ಮಕ್ಕಳಿರುವ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಕುಟುಂಬದ ಸಂಪರ್ಕ ಒಳ್ಳೇದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಷಯ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಆದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಗುವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಮಗುವಿನ ಏಳು ಬೀಳಿನೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಬೇಡಿ. ನಿಮ್ಮ ಮತ್ತು ಬೇರೆಯವರ ಮಗುವಿನ ಅನುವಂಶೀಯ ಗುಣಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವಾ? ಒಂದೇ ತಾಯಿಯ ಮಕ್ಕಳೇ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಸೃಷ್ಟಿಯೇ.

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ- ಭಾಗ ೨ – ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ

  • – ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಪ್ರಶ್ನೆ ೨: ಮಗುವಿನ ಆರೈಕೆ, ತಾಯಿ ಹೊಟ್ಟಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತಾಯ್ತು. ಮುಂದಿನ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ, ಮಗುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ದಂಪತಿಗಳು ಹೇಗೆ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ವಿವರಿಸುತ್ತೀರಾ ?
ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗು ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದು ತನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯದ ಮೂಲಕ. ಮೊದಲನೇದು ತಾಯಿ ಸ್ಪರ್ಶ. ತಾಯಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ಕೂಡಲೇ ಮಗು ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ ಕಳೆದ ನಂತರ ಅಮ್ಮನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಅಳು ನಿಲ್ಲಿಸತ್ತೆ. ಮೂರು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಅಮ್ಮನ ನಗುಮೊಗವನ್ನು ಮಗುವು ಗುರುತಿಸುತ್ತೆ. ತಾನು ನಗತ್ತೆ. ಈ ದೈಹಿಕ ಭಾಷೆಯೇ ಮಗುವಿನ ಭಾಷೆ.
ಹಸಿವು, discomfort, ಮಲಮೂತ್ರವಾದಾಗ ಮಾತ್ರ , ಮಗು ಅಳತ್ತೆ. ಆ ಅಳುವು ಕೂಡ ದೇಹ ಭಾಷೆಯ ಒಂದು ಭಾಗವೇ. ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯ ಸಂಭಾಷಣೆಯೇ. ನಾವು ಮಗುವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದರ ಅಳುವನ್ನು ಕೂಡ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ತಾಯಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಯೂ ಸಹ ಮಗುವನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ತುಂಬಾ ಅಗತ್ಯ.
ತಂದೆ ಮಗುವಿನ ಡಯಾಪರ್ ಬದಲಾಯಿಸುವುದು, ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕೈ ಜೋಡಿಸುವುದರಿಂದ , ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಗುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯ ಕೆಲಸವೂ ಹಗುರವಾಗಿ , ಮಗುವಿನ ಆರೈಕೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ತಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಏಕತಾನತೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮಗುವಿಗೂ ಕೂಡ ಹೊಸ ಹೊಸ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಇಷ್ಟ.

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ-ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ

ಮಕ್ಕಳ ಮಾನಸಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ

  • – ಬೈ ಪ್ರಕಾಶ ನಡಹಳ್ಳಿ
    ಪ್ರಶ್ನೆ೧: ಮಗುವಿಗೆ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಆದಾಗ ನಾವು ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಈಗ ಆರೋಗ್ಯವೆಂದರೆ ದೈಹಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾನಸಿಕ ಎರಡೂ ಸೇರಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ , ಮಗುವಿನ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆತ್ತವರ ಪಾತ್ರ ಯಾವಾಗಿಂದ ಶುರುವಾಗಬೇಕು?
    ಮಗುವಿನ ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯದಲ್ಲಿ ಪೋಷಕರ ಪಾತ್ರ. ಈ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವಯಸ್ಸಿನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡೋಣ.
    ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಆರಂಭವಾಗುವುದು, ತಾಯಿಯ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಅಂತ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ. ಮಗುವಿನ ದೈಹಿಕ, ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಈ ಹಂತದಿಂದಲೇ ಆರಂಭ. ಮಗುವಿನ ಆರೋಗ್ಯ ತಾಯಿಯ ದೈಹಿಕ, ಮಾನಸಿಕ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ತಂದೆಯು ಸಹ ಈ ಹಂತದಿಂದಲೇ ಮಗುವಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ತಾಯಿಯ ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕ್ಕೆ ಗಮನ ಕೊಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಮಗುವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರಿಸಬಹುದು. ಮಗುವನ್ನು ತಂದೆಯು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬೆಂಬಲಿಸಿದರೆ ಸಾಲದು. ಮಗುವಿನ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳಿಬ್ಬರೂ ಸಮಾನ ಜವಾಬ್ದಾರರು.